*όπου ''Ενός'' στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ''άνθρωπος''. Έν=Ένα=One=Ο.Ν.Ε.=Ο.Η.Ε=UN=Γυνή=Οίνος=Venus/Αφροδίτη.

Η ''Πλειοψηφία του Ενός'' δεν αναφέρεται μόνο στο γεγονός ότι στην ζυγαριά της οικονομίας οι πολλοί βουλιάζουν και ο ένας διασώζεται αλλά, επιπροσθέτως, σημαίνει ότι αυτός ο ένας (1) άνθρωπος διασώζει κυρία και έλκει το πλοίο της κυβέρνησης, τον κύβο που ερρίφθη και βυθίζεται (όπως ακριβώς σε μιαν ζυγαριά όπου η μάζα των πολλών χάνεται λόγω του βάρους). Η βάση της ερευνητικής μεθόδου στηρίζεται στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και την έκδοση αποτελεσμάτων μετρήσεων, ερευνών, ψηφοφορίας, εκλογής στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και στις Συνόδους Κορυφής της Ε.Κ. που διασώζουν μιαν χώρα -άνευ δικαιώματος αρνησικυρίας (βέτο)- από την ανισορροπία του Δημοσίου και από το “φούντο” του ταμείου της, δηλ. το Δ.Ν.Τ., με βάση τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος και το εσωτερικό δίκτυο INNERNET πληρωμής της εργασίας των Ελλήνων κατ' οίκον: είναι το μοναδικό οικονομικό και τραπεζικό σύστημα στον κόσμο που λειτουργεί ως ραδιο-τηλεοπτικό κανάλι θετικών ειδήσεων και νέων μέσω προγραμμάτων και ταινιών με σκοπό την επικοινωνία με το κοινό. Αφενός χρησιμεύει ως Τράπεζα (Data Bank) πληροφοριών, δεδομένων και αίματος με προσωπική περιουσία 300 τρις Φοινίκων και αφετέρου βασίζεται στους θεσμούς της Ελεύθερης Οικονομίας ("Free Market"), στην απόλυτη τραπεζική πίστη, στο επιτόκιο Labor και στο ελληνικό νόμισμα οίκου (I.Q., συμβολική ονομασία για τον Φοίνικα, ο οποίος είναι το νόμισμα των Ελλήνων που αγαπούν την πατρίδα τους, που γνωρίζουν επαρκώς αρχαία και νέα Ελληνικά, Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά κ.τ.λ., αγαπούν την έντεχνη μουσική, ελληνική και ξένη, και την ίδια την Τέχνη ενώ, με βάση την κατά κεφαλήν καλλιέργεια του Α.Ε.Π. αποτελεί την πλέον ανθούσα οικονομία στην Ευρώπη). Πρόκειται για μιαν νομισματική μονάδα που χαμηλότερη από αυτήν στον κόσμο σε αξία πλούτου δεν υπάρχει διότι πρωτίστως η νοημοσύνη και το νόμισμα των πολιτών που την χρησιμοποιούν δεν υποτιμάται ΠΟΤΕ: ειδικότερα, στηρίζεται στο νόμισμα της Αναγέννησης -ο Φοίνιξ- με βάση την ρήτρα E.C.U., δηλαδή 1 Φοίνιξ=3 Δολλάρια ενώ το Ευρώ υπολογίζεται με βάση τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των υπολοίπων νομισμάτων με βάση το E.C.U., το E.C.U. όμως υπολογίζεται ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΠΟΡΤΑΛ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΜΠΛΕΤ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ: www.my-insense.blogspot.com ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΞΥΠΝΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ: wwwpropagenda.blogspot.gr
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: wwwmetafrasths.blogspot.com ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ TYΠΟ: www.prothexousia.blogspot.com ΜΥ-INSENSE: wwwmiss-insense.blogspot.com
ΕΔΩ ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ: www.scribd.com/user/22895639/ChrysJazz

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

«ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» - Άρθρο του Αλμπέρ Καμύ


«ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
Άρθρο του Αλμπέρ Καμύ
COMBAT”, 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944
Μετάφραση: Χρήστου Π. Παπαχριστόπουλου
Copyright: Christos P. Papachristopoulos
Σημείωμα του μεταφραστή: το κείμενο αυτό είναι προφανές ότι συνδέεται με τις μεταφράσεις περί Ελλάδος (βλ. «ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ», «ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟ», « Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ», «Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ») και, βέβαια, πρέπει να συνδεθεί και με τα άρθρα περί Γερμανίας, περί Τέχνης («ΔΙΑΛΕΞΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ» , «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ» και αναφορές σε Άγαλμα Νίκης) , Χριστιανισμού, Αποκαλύψεως και περί Θεών της Γερμανίας. Ο Edgar Quinet (1803-1875) ήταν ιστορικός, καθηγητής στο Κολλέγιο Γαλλίας που δημοσίευσε ιστορικές Μελέτες για την Επανάσταση, για τις Επαφές της Σύγχρονης Ελλάδος με την Αρχαιότητα (βλ. “LEsprit Nouveau”). Ίσως να ενώνεται με την κινηματογραφική ταινία Sierra de Teruel” που αναφέρεται στην εμπειρία της Αποκάλυψης και βασίστηκε στο μυθιστόρημα του André Malraux «LEspoir»-«Η Ελπίς» που εστιάζει στην μάχη για την κατάληψη του Alcazar στο Τολέδο της Ισπανίας. Το θέμα συνδέεται με τις μεταφράσεις των Καμύ-Όργουελ ως προς την ελπίδα των φυλακισμένων της Ισπανίας και των προλετάριων.
Όταν μια επανάσταση έχει ήδη ξεσπάσει, τί πρέπει να γίνει για να την καταστείλει κανείς;
Η εμπειρία αποδεικνύει ότι αρχικά πρέπει να την επικροτήσει και ότι ο λαός πρέπει πρώτ’ απ’ όλα να εξυμνηθεί για την γενναιοδωρία, την ανιδιοτέλεια και την μεγαλοψυχία του.
Όταν ο κόσμος αρχίζει να εκδηλώνει την βούλησή του, τότε είναι η ώρα για κάποιον να διατρανώσει από τις κορυφές των κτιρίων πως αν οι αρχηγοί του τολμήσουν να δουν κερδοσκοπικά την νίκη του, αυτό θα ήταν ταπεινωτικό διότι θα έσυρε την νίκη από την λάσπη, πως το μόνο όφελος που θα έπρεπε η ηγεσία του να αντλήσει από την επανάσταση είναι η δόξα ότι αυτή την οδήγησε στην επιτυχία και ότι κάθε είδους εγγυήσεις που θα διεκδικούσε ως θεϊκή εξουσία θα ισοδυναμούσε με ληστεία της ίδιας του της ένδοξης προσπάθειας.
Όμως, από την στιγμή που ο λαός και οι Θεοί που αυτός δοξάζει έχουν μπει σε καταστολή και κοιμηθεί μέσω της άμετρης ευλογίας της αδιαφορίας, ο κάβος που πρέπει να υπερπηδηθεί είναι σαφής. Ο κόσμος πρέπει να αναγκαστεί να αισθανθεί ότι τα όπλα που οι ηγέτες του εξακολουθούν να έχουν στην κατοχή τους αποτελούν ένα σημάδι χάους και ότι οι ταγοί του ή οι Θεοί που τον εξουσιάζουν θα έδιναν το καλό παράδειγμα εάν τα παρέδιδαν σε ορισμένα άτομα που έχουν υποδειχθεί ως διάδοχοι ή σε ορισμένα εξουσιοδοτημένα σώματα ώστε αυτοί να τα φέρουν εν ονόματι του λαού.
Από την στιγμή που ο λαός απογυμνωθεί των όπλων του, το λιοντάρι θα πρέπει να εξακολουθήσει να υμνείται για την καλή του φύση.
Αμέσως μετά, ωστόσο, μπορεί κανείς να υπαινιχθεί ότι η επανάσταση που κάποτε θεωρούνταν τόσο πολύ αγνή δεν ήταν άσπιλη εγκλημάτων, ότι ορισμένοι τρελλοί συνένωσαν τις δυνάμεις τους με τους ήρωες αλλά, ευτυχώς, οι διεφθαρμένοι ήταν ελάχιστοι σε αριθμό.
Την αμέσως επόμενη ημέρα, αυτές οι αλυσίδες πρέπει να αποτιναχθούν. Εάν τίποτε δεν έχει δημιουργήσει αίσθηση έως την στιγμήν αυτή, τότε έχει έρθει η ώρα να ανακοινωθεί ότι η επανάσταση –η οποία στην αρχή όλους τους ξεγέλασε– αποδεικνύεται τελικά ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα μακελειό που το υποκίνησε κατ’ αποκλειστικότητα μια ανάγκη πλιατσικολογίας αλλά –δόξα τω Θεώ– η χώρα δεν έπεσε στα νύχια των πρόστυχων ηγετών της.
Πέραν, όμως, των ακατέργαστων λίθων που μπορεί κανείς να βρει μέσα σε μιαν νίκη δηλητηριασμένη από την λάσπη, όλες οι λεηλασίες, οι φόνοι, οι εμπρησμοί και τα εγκλήματα κάθε είδους παρέχουν μαρτυρία ως προς το τι θα είχε πετύχει η επανάσταση.
Από την ώρα που το θέμα αυτό έχει εμπεδωθεί, η εμπειρία δείχνει ότι δεν μπορεί να επαναληφθεί αρκετά συχνά ως το σημείο εκείνο που ο λαός –τυφλωμένος από την ξαφνική θύελλα των κατηγοριών– καταλήξει να πιστέψει ότι μόλις και που απέφυγε να βυθιστεί περαιτέρω στην άβυσσο του χάους και της εγκληματικότητας.
Αυτή είναι η σωστή στιγμή να εκμεταλλευθεί κανείς και να κερδοσκοπήσει στον πανικό του λαού που οδηγεί στην νάρκωση και να εξαπολύσει μιαν τολμηρή επιδρομή στα μετόπισθεν για να σταματήσει τους νικητές στα χαρακώματά τους.
Αυτή είναι η άποψη του Edgar Quinet εν έτει 1868.
Είναι σαφές ότι ελάχιστες αλλαγές έχουν γίνει έκτοτε στον κόσμον αυτόν.
Οι Έλληνες ιστορικοί μας παραδίδουν ότι όταν οι αριστοκράτες αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους σε ορισμένες ελληνικές πολιτείες, απαιτείτο να πάρουν όρκο ότι θα αμαυρώνουν εσσαεί το όνομα του λαού.
Αυτή η αρχή –που βαστά 2000 χρόνια– βασιζόταν σε μεθόδους που περιέγραψε ο Quinet και τις οποίες βλέπουμε σε λειτουργία σήμερα ως μάρτυρες.
Εδώ στην Γαλλία, όμως, εδώ και αιώνες, όρκοι που ποτέ δεν δόθηκαν ωστόσο τηρούνται.
A.C.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου