*όπου ''Ενός'' στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ''άνθρωπος''. Έν=Ένα=One=Ο.Ν.Ε.=Ο.Η.Ε=UN=Γυνή=Οίνος=Venus/Αφροδίτη.

Η ''Πλειοψηφία του Ενός'' δεν αναφέρεται μόνο στο γεγονός ότι στην ζυγαριά της οικονομίας οι πολλοί βουλιάζουν και ο ένας διασώζεται αλλά, επιπροσθέτως, σημαίνει ότι αυτός ο ένας (1) άνθρωπος διασώζει κυρία και έλκει το πλοίο της κυβέρνησης, τον κύβο που ερρίφθη και βυθίζεται (όπως ακριβώς σε μιαν ζυγαριά όπου η μάζα των πολλών χάνεται λόγω του βάρους). Η βάση της ερευνητικής μεθόδου στηρίζεται στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και την έκδοση αποτελεσμάτων μετρήσεων, ερευνών, ψηφοφορίας, εκλογής στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και στις Συνόδους Κορυφής της Ε.Κ. που διασώζουν μιαν χώρα -άνευ δικαιώματος αρνησικυρίας (βέτο)- από την ανισορροπία του Δημοσίου και από το “φούντο” του ταμείου της, δηλ. το Δ.Ν.Τ., με βάση τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος και το εσωτερικό δίκτυο INNERNET πληρωμής της εργασίας των Ελλήνων κατ' οίκον: είναι το μοναδικό οικονομικό και τραπεζικό σύστημα στον κόσμο που λειτουργεί ως ραδιο-τηλεοπτικό κανάλι θετικών ειδήσεων και νέων μέσω προγραμμάτων και ταινιών με σκοπό την επικοινωνία με το κοινό. Αφενός χρησιμεύει ως Τράπεζα (Data Bank) πληροφοριών, δεδομένων και αίματος με προσωπική περιουσία 300 τρις Φοινίκων και αφετέρου βασίζεται στους θεσμούς της Ελεύθερης Οικονομίας ("Free Market"), στην απόλυτη τραπεζική πίστη, στο επιτόκιο Labor και στο ελληνικό νόμισμα οίκου (I.Q., συμβολική ονομασία για τον Φοίνικα, ο οποίος είναι το νόμισμα των Ελλήνων που αγαπούν την πατρίδα τους, που γνωρίζουν επαρκώς αρχαία και νέα Ελληνικά, Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά κ.τ.λ., αγαπούν την έντεχνη μουσική, ελληνική και ξένη, και την ίδια την Τέχνη ενώ, με βάση την κατά κεφαλήν καλλιέργεια του Α.Ε.Π. αποτελεί την πλέον ανθούσα οικονομία στην Ευρώπη). Πρόκειται για μιαν νομισματική μονάδα που χαμηλότερη από αυτήν στον κόσμο σε αξία πλούτου δεν υπάρχει διότι πρωτίστως η νοημοσύνη και το νόμισμα των πολιτών που την χρησιμοποιούν δεν υποτιμάται ΠΟΤΕ: ειδικότερα, στηρίζεται στο νόμισμα της Αναγέννησης -ο Φοίνιξ- με βάση την ρήτρα E.C.U., δηλαδή 1 Φοίνιξ=3 Δολλάρια ενώ το Ευρώ υπολογίζεται με βάση τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των υπολοίπων νομισμάτων με βάση το E.C.U., το E.C.U. όμως υπολογίζεται ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΠΟΡΤΑΛ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΜΠΛΕΤ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ: www.my-insense.blogspot.com ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΞΥΠΝΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ: wwwpropagenda.blogspot.gr
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: wwwmetafrasths.blogspot.com ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ TYΠΟ: www.prothexousia.blogspot.com ΜΥ-INSENSE: wwwmiss-insense.blogspot.com
ΕΔΩ ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ: www.scribd.com/user/22895639/ChrysJazz

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

"ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΣΥΛΛΗΨΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ Ο.Η.Ε." - Άρθρο του Αλμπέρ Καμύ


«ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΣΥΛΛΗΨΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.»
Άρθρο του Αλμπέρ Καμύ
COMBAT”, 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944
Μετάφραση: Χρήστου Π. Παπαχριστόπουλου
Copyright: Christos P. Papachristopoulos
Σημείωμα του μεταφραστή
1. Το κείμενο πρέπει να αναγνωστεί σε άμεση σχέση με την διπλωματική μελέτη «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ: Ελληνισμός και Χριστιανισμός-Πλωτίνος και Αγ. Αυγουστίνος» καθώς και με το σύνολο του έργου (βιβλίων, δοκιμίων, άρθρων, μεταφράσεων Καμύ-Όργουελ) που έχει αφιερωθεί στην Ισπανία και την Ε.Ε. 2. Τον Σεπτέμβριο 1948 ο Αμερικανός Γκάρυ Νταίηβις ανακηρύχθηκε «Πολίτης του Κόσμου» στο Palais de Chaillot της Νέας Υόρκης και στηρίχθηκε από την εφημερίδα “COMBAT”με υπογραφές 500 διαννοουμένων, συγγραφέων και δημοσιογράφων με αίτημα για την δημιουργία Παγκόσμιας Κυβέρνησης των Σοφών. Συνελήφθη στις 19/11/1948 από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., την ίδια ημέρα με την παρουσίαση στο Παρίσι του θεατρικού έργου «ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ». Βλ. την ομιλία Καμύ στο κτίριο του Ο.Η.Ε. με θέμα «ΜΑΡΤΥΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» τον Δεκέμβριο 1948 και τα αποσπάσματα από το δοκίμιο «ΟΥΤΕ ΔΗΜΙΟΙ ΟΥΤΕ ΘΥΜΑΤΑ» για το πείραμα Camus-Barbu. 3. Η κινηματογραφική ταινία “Sierra de Teruel” αναφέρεται στην εμπειρία της Αποκάλυψης. Βασίστηκε στο μυθιστόρημα του André Malraux «LEspoir»-«Η Ελπίς» που εστιάζει στην μάχη για την κατάληψη του Alcazar στο Τολέδο της Ισπανίας. Το θέμα συνδέεται με τις μεταφράσεις των Καμύ-Όργουελ ως προς την ελπίδα των φυλακισμένων της Ισπανίας και των προλετάριων. 4. Η αναφορά στον πρεσβευτή του Φράνκο αποτελεί παραπομπή στην παραίτηση του Καμύ από την UNESCO ως διαμαρτυρία για την αναγνώριση της δικτατορίας του.
Έχουμε μιλήσει προηγουμένως σε αυτόν τον κόσμο για την οφειλή μας προς τους Ισπανούς συντρόφους μας. Έπρεπε να γίνει γνωστό αυτό, πιστεύουμε, διότι όταν ο φασισμός ξεκίνησε το 1938 να εξαπλώνει τις θεωρίες του περί καταπίεσης σε όλη την Ευρώπη, οι Ισπανοί ήταν οι πρώτοι που είχαν την εμπειρία της απεγνωσμένης σιωπής που επακολούθησε.
Συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι ο αγώνας μας είναι δικός τους αγώνας και ότι δεν μπορούμε να είμαστε ούτε ευτυχείς ούτε ελεύθεροι όσο η Ισπανία είναι σκλαβωμένη.
Να γιατί είμαστε έκπληκτοι από την μεταχείριση που εξακολουθεί να επιφυλάσσεται για ανθρώπους που ποτέ δεν πρόδωσαν το καθήκον τους προς την ελευθερία.
Αν μιλούμε για τους Σπανιόλους, είναι επειδή τους ξέρουμε καλά. Το ίδιο μελετάνε –με σκοπό την υποταγή– και για πολλούς αντιφασίστες μετανάστες.
Θέλουμε, άρα, να υποστηρίξουμε το διάβημα διαμαρτυρίας που έχει κατατεθεί προς τον αρμόδιο υπουργό-λειτουργό της υποδοχής τους από την Επιτροπή Δικαιοσύνης του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης αναφορικά με ένα συγκεκριμένο παράδειγμα αυτής της μελέτης.
Τί ακριβώς σημαίνει αυτό;
Χάρη σε ορισμένους απλούς κανονισμούς, η κυβέρνηση συγκεντρώνει για μιαν ακόμη φορά τους Ισπανούς Ρεπουμπλικανούς Δημοκράτες εντός των χαρακωμάτων στο Παρίσι ή τους αποστέλλει στις γαλλικές επαρχίες όπου κινδυνεύουν να βρεθούν ανυπεράσπιστοι.
Πριν πούμε πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό, θα θέλαμε να φρεσκάρουμε τις μνήμες όσων δεν διαθέτουν φαντασία.
Το 1938, κόσμος για τον οποίο εφηύραμε το όνομα «ικέτες» (αν και δεν είχαμε καμιάν ιδέα τότε για την βαρύτητα που θα αποκτούσε από τα ίδια τα γεγονότα το νόημα και η σημασία της λέξης αυτής) συγκεντρώνονταν για να ζητήσουν άσυλο και εγκατάσταση σε τόπους στρατοπέδων.
Κατά την διάρκεια του πολέμου είτε υπέγραφαν εκουσίως για την εγκατάστασή τους είτε τους εξωθούσαμε σε καταναγκαστική εργασία.
Το καθεστώς του Vichy δεν σταμάτησε σε αυτές τις ευγενείς τακτικές.
Έθεσε σε αυτούς τους άνδρες την επιλογή να διαλέξουν μεταξύ δουλείας και θανάτου.
Οι Ισπανοί Ρεπουμπλικανοί έπρεπε είτε να εργαστούν υπέρ της Γερμανίας είτε, ειδάλλως, να επιστρέψουν στην Γερμανία.
Οι περισσότεροι από τους συντρόφους μας ενώθηκαν με την Αντίσταση και πολέμησαν υπέρ της απελευθέρωσής μας στην οποία –με μια προσήλωση που άξιζε καλύτερης μοίρας– επέμειναν πεισματικά διότι την θεωρούσαν ως και δική τους.
Άλλοι, στις πόλεις, πήραν πλαστές άδειες εργασίας. Και άλλοι εργάστηκαν υπέρ του κατακτητή.
Σήμερα σε όλα αυτά τα ζητήματα έχει γίνει πλήρης εκκαθάριση.
Οι Ρεπουμπλικανοί που χρησιμοποίησαν πλαστά ή αληθινά πιστοποιητικά εργασίας των Γερμανών για να κανονίσουν τις υποθέσεις τους συγκεντρώνονται τώρα στα χαρακώματα και στους στρατώνες Kellermann ή αποστέλλονται εκτός των υπουργικών γραφείων του Σηκουάνα.
Στο μεταξύ, αυτοί που πολέμησαν στην Αντίσταση βρίσκονται στην πλέον οξύμωρη κατάσταση επειδή δεν υπέβαλαν αίτηση μεταφοράς για να βρουν δουλειά σε κάποιαν περιοχή σύμφωνα με τις διατάξεις που είχαν ορίσει οι Γερμανοί.
Το αποτέλεσμα είναι ότι βρίσκονται εν ζωή και μπορούν ανά πάσα στιγμή –ή, σε πολλές περιπτώσεις, αυτό συμβαίνει όντως– να συλληφθούν.
Επί 6 έτη τώρα βρίσκονται καθ’ οδόν.
Οι άνθρωποι αυτοί έχουν υπομείνει όχι μόνο την ήττα και την εξορία αλλά, επίσης, 6 έτη ταπείνωσης και απογοήτευσης.
Στο μεταξύ, η προπαγάνδα από ορισμένα τετράγωνα έχει πλήξει την φήμη και την τιμή των συντρόφων μας στον νου ορισμένων Γάλλων.
Θέλουμε, όμως, να πούμε όσο το δυνατόν πιο έντονα ότι οι άνθρωποι αυτοί –αντιθέτως– υπήρξαν κι οι πρώτοι που έθεσαν ένα παράδειγμα θάρρους και αξιοπρέπειας για εμάς ώστε οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι αν αποκαταστήσουμε την επικοινωνία μας μαζί τους.
Ενάντια σε αυτήν την στοιχειώδη αίσθηση, υπάρχουν γραφειοκρατικές δικαιολογίες που έχουν εκτεθεί.
Το προς διαπραγμάτευση θέμα όμως, δεν είναι υλικό ούτε ζήτημα γραφειοκρατικό. Είναι ζήτημα της καρδιάς.
Εάν οι γραφειοκρατικοί κανονισμοί αδυνατούν να ανταποκριθούν σε αυτούς τους βαθύτατους πόθους που αισθανόμαστε, η λύση είναι αρκετά απλή: οι κανονισμοί και οι νόμοι πρέπει να αλλάξουν πριν παρέλθη «ΙΩΤΑ ΕΝ Ή ΜΙΑ ΚΕΡΑΙΑ» από το χρέος που οφείλουμε στην Ισπανία.
Οι σκέψεις αυτές ήρθαν χθες στον νου μας καθώς βγαίναμε από την προβολή της Sierra de Teruel, του ασυναγώνιστου φιλμ του Μαλρώ για τον πόλεμο στην Ισπανία.
Θα θέλαμε όλοι στην Γαλλία να δουν τα πρόσωπα αυτών των πολεμιστών και αυτού του ασύγκριτου λαού να διαπνέονται από ενότητα και να τα δένουν οι ηρωϊκές θυσίες.
Αν πρόκειται να διεκδικήσουμε τον τίτλο του «μεγάλου έθνους», πρέπει να είμαστε ικανοί να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο και να το χαιρετήσουμε όπου υπάρχει.
Δεν υπάρχει άνθρωπος αντάξιος του ονόματος αυτού που δεν θα είχε νοιώσει χθες μιαν σουβλιά στην καρδιά του στην θέα αυτών των εικόνων μιας μάχης που ήταν εξαρχής άνιση αλλά από την οποία ποτέ κανείς δεν έχει παραιτηθεί ώστε να την θεωρεί χαμένη.
Έχουμε επίγνωση ότι είναι αδύνατον να δεχόμαστε τον πρεσβευτή του Φράνκο και –την ίδια ώρα– να αντιμετωπίζουμε με δικαιοσύνη τους ανθρώπους που αυτός προσβάλλει.
Υποστηρίζουμε ότι πρέπει να γίνει μια εκλογή.
Οπωσδήποτε, δεν είναι δυνατόν να παρακάμπτεται ένα δεσποτικό, δικτατορικό καθήκον λόγω της υποκρισίας περί συμμόρφωσης με κανονισμούς «θεάτρου του παραλόγου».
Κι αν οι γραφειοκράτες επιμείνουν πεισματικά να αγνοούν το γεγονός, τότε θα πρέπει να καταστραφεί η γραφειοκρατία για να τους εμποδίσει να μας γυρίσουν πίσω –για μιαν ακόμη φορά– στην εξαθλιωμένη κατάσταση μιας χώρας που διώκει τους πιο υπερήφανους υπερασπιστές μιας ρεπουμπλικανικής ελευθερίας που την ίδια ώρα ανεβάζει στα ουράνια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου