*όπου ''Ενός'' στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ''άνθρωπος''. Έν=Ένα=One=Ο.Ν.Ε.=Ο.Η.Ε=UN=Γυνή=Οίνος=Venus/Αφροδίτη.

Η ''Πλειοψηφία του Ενός'' δεν αναφέρεται μόνο στο γεγονός ότι στην ζυγαριά της οικονομίας οι πολλοί βουλιάζουν και ο ένας διασώζεται αλλά, επιπροσθέτως, σημαίνει ότι αυτός ο ένας (1) άνθρωπος διασώζει κυρία και έλκει το πλοίο της κυβέρνησης, τον κύβο που ερρίφθη και βυθίζεται (όπως ακριβώς σε μιαν ζυγαριά όπου η μάζα των πολλών χάνεται λόγω του βάρους). Η βάση της ερευνητικής μεθόδου στηρίζεται στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και την έκδοση αποτελεσμάτων μετρήσεων, ερευνών, ψηφοφορίας, εκλογής στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και στις Συνόδους Κορυφής της Ε.Κ. που διασώζουν μιαν χώρα -άνευ δικαιώματος αρνησικυρίας (βέτο)- από την ανισορροπία του Δημοσίου και από το “φούντο” του ταμείου της, δηλ. το Δ.Ν.Τ., με βάση τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος και το εσωτερικό δίκτυο INNERNET πληρωμής της εργασίας των Ελλήνων κατ' οίκον: είναι το μοναδικό οικονομικό και τραπεζικό σύστημα στον κόσμο που λειτουργεί ως ραδιο-τηλεοπτικό κανάλι θετικών ειδήσεων και νέων μέσω προγραμμάτων και ταινιών με σκοπό την επικοινωνία με το κοινό. Αφενός χρησιμεύει ως Τράπεζα (Data Bank) πληροφοριών, δεδομένων και αίματος με προσωπική περιουσία 300 τρις Φοινίκων και αφετέρου βασίζεται στους θεσμούς της Ελεύθερης Οικονομίας ("Free Market"), στην απόλυτη τραπεζική πίστη, στο επιτόκιο Labor και στο ελληνικό νόμισμα οίκου (I.Q., συμβολική ονομασία για τον Φοίνικα, ο οποίος είναι το νόμισμα των Ελλήνων που αγαπούν την πατρίδα τους, που γνωρίζουν επαρκώς αρχαία και νέα Ελληνικά, Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά κ.τ.λ., αγαπούν την έντεχνη μουσική, ελληνική και ξένη, και την ίδια την Τέχνη ενώ, με βάση την κατά κεφαλήν καλλιέργεια του Α.Ε.Π. αποτελεί την πλέον ανθούσα οικονομία στην Ευρώπη). Πρόκειται για μιαν νομισματική μονάδα που χαμηλότερη από αυτήν στον κόσμο σε αξία πλούτου δεν υπάρχει διότι πρωτίστως η νοημοσύνη και το νόμισμα των πολιτών που την χρησιμοποιούν δεν υποτιμάται ΠΟΤΕ: ειδικότερα, στηρίζεται στο νόμισμα της Αναγέννησης -ο Φοίνιξ- με βάση την ρήτρα E.C.U., δηλαδή 1 Φοίνιξ=3 Δολλάρια ενώ το Ευρώ υπολογίζεται με βάση τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των υπολοίπων νομισμάτων με βάση το E.C.U., το E.C.U. όμως υπολογίζεται ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΠΟΡΤΑΛ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΜΠΛΕΤ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:

Μπείτε στα Νέα Tablets: ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ www.my-insense.blogspot.com ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΣΤΟ PORTAL www.propagenda.blogspot.com

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ wwwmetafrasths.blogspot.com ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ TYΠΟ www.prothexousia.blogspot.com MY-INSENSE wwwmiss-insense.blogspot.com



Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

«ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ» - Άρθρο του Αλμπέρ Καμύ


«ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»
Άρθρο του Αλμπέρ Καμύ
COMBAT”, 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1944
Μετάφραση: Χρήστου Π. Παπαχριστόπουλου
Copyright: Christos P. Papachristopoulos
Σημείωμα του μεταφραστή: το κείμενο αυτό πρέπει να αναγνωστεί σε συνδυασμό με το σύνολο του έργου του συγγραφέα περί Επανάστασης και Αντίστασης αλλά το βασικό νήμα πρέπει να συνδέεται με τις μεταφράσεις με τίτλο: «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ», «Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ», «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ», «ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», «ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ», «ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ», «Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ», «Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» και «ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ».
Αποκλειστικά τώρα μόλις ελεύθερη, η Ευρώπη κλυδωνίζεται: Βέλγιο, Ιταλία, Πολωνία και ακόμα-ακόμα (σε μικρότερη ένταση) και η Ελλάδα
Βρίσκουν τον εαυτό τους σήμερα πρόσωπο με πρόσωπο απέναντι σε προβλήματα που φαίνεται πως είναι πέραν των ικανοτήτων τους να τα λύσουν μόνες.
Κι αν ακόμα μπορούσαν, δεν θα τους επιτρεπόταν.
Οι κατ’ οίκον πολιτικές των κυβερνήσεων αυτών έχουν τόσο μεγάλην επιρροή στην διεξαγωγή του πολέμου που οι εμπόλεμες δυνάμεις δεν γίνεται να μην ενδιαφερθούν για χάρη τους.
Γιατί να κλείνουμε τα μάτια μας;
Η ανώτατη διοίκηση των Αγγλικών δυνάμεων σχεδιάζει να αναλάβει δράση κατά της Αντίστασης στο Βέλγιο. Η Αγγλία ανέπτυξε επί χάρτου προϋποθέσεις για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης στην Ιταλία. Ρωσσία και Μεγ. Βρεττανία παρεμβαίνουν στις υποθέσεις της Πολωνίας, την οποία οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν στο πεπρωμένο της.
Επομένως, ας πούμε ανοιχτά ότι αυτά τα έθνη δεν είναι ακόμα κυρίαρχα (αν και θα έπρεπε να προσθέσουμε ότι αυτό το καθεστώς των πραγμάτων είναι προσωρινό). Η καθυπόταξή τους νομιμοποιείται από το κράτος πολέμου –δουλεία να το καλέσουμε δεν θα εξυπηρετούσε σε τίποτα.
Όταν βλέπουμε υπό το αμείλικτο αυτό φως
το πρόβλημα, γινόμαστε περισσότερο έτοιμοι να μάθουμε από αυτό.
Διότι, εν τέλει, όλες οι Ευρωπαϊκές κρίσεις είναι όμοιες.
Όταν αποκτά την ισχύ και πάλι η παλαιά κυβερνητική τάξη,
η Ευρώπη αποτυγχάνει να προσαρμόσει τις πολιτικές της σε συμφωνία με τους λαϊκούς πόθους και επιδιώξεις, που γεννώνται από την δυστυχία και την καταπίεση. Ωστόσο, η παλαιά κυβερνητική τάξη απολαμβάνει της στηρίξεως της Συμμαχικής διοίκησης.
Για να το πούμε ,με συνοπτικές διαδικασίες, αυτό στο οποίο γινόμαστε μάρτυρες σε άλλες χώρες είναι μια υποκρυπτόμενη σύγκρουση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Αντίστασης και του στρατού της απελευθέρωσης.
Θα φαινόταν φοβερό να το γράφουμε αλλά είναι η αλήθεια.
Ποιός έχει δίκιο και ποιός άδικο, λοιπόν;
Είναι, ασφαλώς, δυνατόν να πει κανείς ότι η Αντίσταση βιάστηκε υπερβολικά, ότι ο πόλεμος έχει τους δικούς του κανόνες και ότι πρέπει να τελειώσει πριν αναληφθεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων: Αυτό ισχύει.
Όμως, τα προβλήματα που έχει εγείρει η απελευθέρωση της κάθε χώρας δεν μπορούν να περιμένουν και, άλλωστε, αυτά είναι τα προβλήματα που ρίχνουν λάδι στην διένεξη. Οι άνθρωποι χρειάζονται τροφή άμεσα και ο κόσμος χρειάζεται δικαιοσύνη τώρα.
Το δίλημμα για την Γαλλία και για όλην την Ευρώπη είναι πώς θα υποχρεωθεί να αγωνιστεί στον πόλεμο και να πραγματοποιήσει –κατά τον ίδιον χρόνο, ταυτόχρονα– μιαν επανάσταση.
Το όλο πρόβλημα είναι πώς θα πετύχει με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Αυτοί που έχουν την ευθύνη διεύθυνσης και καθοδήγησης του κόσμου δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουν ότι αυτός ο πόλεμος δεν είναι πόλεμος κατάκτησης ή πόλεμος δόξας.
Είναι ένας Ευρωπαϊκός σπασμός ωδίνης που ανυψώνει κοινωνικά και στρατηγικά προβλήματα.
Όποιος ζητά την ελευθερία, απαιτεί εξίσου και την δικαιοσύνη.
Κατά την διάρκεια της 4εταίσς στην οποία η ελευθερία υπήρξε ο αποκλειστικός άρτος τροφής των πεινασμένων, η έκκλησή τους για δικαιοσύνη ηύξανε με γοργό βήμα. Η Ευρώπη έχει εξαντλήσει τα αποθέματά της σε υπομονή. Ως εκ τούτου, η Ευρώπη πρέπει να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με βάση την κατάσταση στην οποία τώρα βρίσκεται∙ η εξουθένωση και ο ευερεθισμός της πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και ο πιο σίγουρος τρόπος για να αυξηθεί η ανυπομονησία της είναι να αποτινάξει από τον λαιμό της ανθρώπους και μεθόδους που έχουν πιαστεί πάνω της και που δεν θέλει πια να ανήκουν με κανένα μέλος τους σ’ αυτήν.
Οι φυσιοθεραπευτές του καιρού της ειρήνης δεν μπορούν να γιατρέψουν τις ασχήμιες και τις ασθένειες του πολέμου.
Η νίκη είναι ο πρωταρχικός αλλά όχι ο μοναδικός σκοπός. Και η νίκη άνευ της δικαιοσύνης θα έπληττε όλα αυτά τα έθνη και θα τα άφηνε εμβρόντητα ως ένα τεράστιο αστείο –ανέκδοτο.
Είναι ίσως παρήγορο να νομίζουμε ότι η Γαλλία έχει ως εδώ τώρα αποφύγει αυτές τις άνευ λόγου δυσκολίες. Θα ήταν, όμως, επικίνδυνο για όλους μας να αφεθούμε να αποκοιμηθούμε.
Η Γαλλία είναι κυρίαρχη επειδή δίνει αγώνα. Τα υπόλοιπα έθνη της μιλούν ως ίση επειδή Γάλλοι πεθαίνουν κάθε μέρα για να κερδίζουν πρόδηλες νίκες.
Αυτό μας επιτρέπει να λύνουμε, καθώς βλέπουμε, τα προβλήματα.
Και πάλι –τα προβλήματα εξακολουθούν να μην λύνονται, η κοινωνική δικαιοσύνη συνεχίζει να μην επιτυγχάνεται και μπορούμε νε προσβλέπουμε ανυπόμονα σε μελλοντικές απογοητεύσεις πλήν εάν αντλήσουμε τα κατάλληλα μαθήματα από τις κρίσεις που διαλύουν τις άλλες χώρες.
Η Ευρωπαϊκή Αντίσταση εκφράζει –ορισμένες φορές ατόπως κι απρεπώς, σίγουρα– τις ελπίδες και απαιτήσεις των λαών της Ευρώπης. Σήμερα οι αξιώσεις αυτές παραγκωνίζονται για λόγους στρατιωτικής στρατηγικής.
Εφόσον εμείς δεν είμαστε υποκείμενα υπήκοα στην ίδια δουλεία όπως άλλα έθνη, ας επιχειρήσουμε –εν τούτοις– να αποδείξουμε ότι τα αξιώματά μας δεν είναι συγκρουόμενα για λόγους άλλους παρά μόνο στρατηγικούς.
Το προνόμιο που έχουμε αποκτήσει μας επιβάλλει ένα σημαντικό καθήκον: να δώσουμε μορφή στις ελπίδες όλων των ανυπόμονων για ελευθερία λαών και –κάνοντάς το– να θέσουμε ένα πρότυπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου