*όπου ''Ενός'' στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ''άνθρωπος''. Έν=Ένα=One=Ο.Ν.Ε.=Ο.Η.Ε=UN=Γυνή=Οίνος=Venus/Αφροδίτη.

Η ''Πλειοψηφία του Ενός'' δεν αναφέρεται μόνο στο γεγονός ότι στην ζυγαριά της οικονομίας οι πολλοί βουλιάζουν και ο ένας διασώζεται αλλά, επιπροσθέτως, σημαίνει ότι αυτός ο ένας (1) άνθρωπος διασώζει κυρία και έλκει το πλοίο της κυβέρνησης, τον κύβο που ερρίφθη και βυθίζεται (όπως ακριβώς σε μιαν ζυγαριά όπου η μάζα των πολλών χάνεται λόγω του βάρους). Η βάση της ερευνητικής μεθόδου στηρίζεται στην διαδικασία λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία και την έκδοση αποτελεσμάτων μετρήσεων, ερευνών, ψηφοφορίας, εκλογής στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και στις Συνόδους Κορυφής της Ε.Κ. που διασώζουν μιαν χώρα -άνευ δικαιώματος αρνησικυρίας (βέτο)- από την ανισορροπία του Δημοσίου και από το “φούντο” του ταμείου της, δηλ. το Δ.Ν.Τ., με βάση τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος και το εσωτερικό δίκτυο INNERNET πληρωμής της εργασίας των Ελλήνων κατ' οίκον: είναι το μοναδικό οικονομικό και τραπεζικό σύστημα στον κόσμο που λειτουργεί ως ραδιο-τηλεοπτικό κανάλι θετικών ειδήσεων και νέων μέσω προγραμμάτων και ταινιών με σκοπό την επικοινωνία με το κοινό. Αφενός χρησιμεύει ως Τράπεζα (Data Bank) πληροφοριών, δεδομένων και αίματος με προσωπική περιουσία 300 τρις Φοινίκων και αφετέρου βασίζεται στους θεσμούς της Ελεύθερης Οικονομίας ("Free Market"), στην απόλυτη τραπεζική πίστη, στο επιτόκιο Labor και στο ελληνικό νόμισμα οίκου (I.Q., συμβολική ονομασία για τον Φοίνικα, ο οποίος είναι το νόμισμα των Ελλήνων που αγαπούν την πατρίδα τους, που γνωρίζουν επαρκώς αρχαία και νέα Ελληνικά, Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά κ.τ.λ., αγαπούν την έντεχνη μουσική, ελληνική και ξένη, και την ίδια την Τέχνη ενώ, με βάση την κατά κεφαλήν καλλιέργεια του Α.Ε.Π. αποτελεί την πλέον ανθούσα οικονομία στην Ευρώπη). Πρόκειται για μιαν νομισματική μονάδα που χαμηλότερη από αυτήν στον κόσμο σε αξία πλούτου δεν υπάρχει διότι πρωτίστως η νοημοσύνη και το νόμισμα των πολιτών που την χρησιμοποιούν δεν υποτιμάται ΠΟΤΕ: ειδικότερα, στηρίζεται στο νόμισμα της Αναγέννησης -ο Φοίνιξ- με βάση την ρήτρα E.C.U., δηλαδή 1 Φοίνιξ=3 Δολλάρια ενώ το Ευρώ υπολογίζεται με βάση τις συναλλαγματικές ισοτιμίες των υπολοίπων νομισμάτων με βάση το E.C.U., το E.C.U. όμως υπολογίζεται ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΠΟΡΤΑΛ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΜΠΛΕΤ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:

Μπείτε στα Νέα Tablets: ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ www.my-insense.blogspot.com ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΣΤΟ PORTAL www.propagenda.blogspot.com

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΑΡΧ.ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ wwwmetafrasths.blogspot.com ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ TYΠΟ www.prothexousia.blogspot.com MY-INSENSE wwwmiss-insense.blogspot.com



Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

ΚΑΡΛ ΣΜΙΤ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ «ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ» - Γράφει ο Χρήστος Π. Παπαχριστόπουλος

ΚΑΡΛ ΣΜΙΤ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ «ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ»

Ο Καρλ Σμιτ (1) διατύπωσε εντυπωσιακές θεωρίες περί της κήρυξης προσωρινής δικτατορίας (στο βιβλίο «Περί Δικτατορίας- Die Diktatur» του 1921) και περί αντάρτη. Σύμφωνα με τον Σμιτ, οι αποφάσεις που λαμβάνονται υπό το κράτος και την κατάσταση της εκτάκτου ανάγκης δεν μπορούν να κριθούν ως προς την ορθότητά τους και, άρα, ο κυρίαρχος ηγεμόνας είναι αυτός που κηρύσσει δικτατορία –«Rechtsinstitut»- για να αποκαταστήσει την τάξη επειδή αναπαριστά την ενότητα ενός λαού και μπορεί να αποφύγει ή να τελειώσει αποτελεσματικά έναν πόλεμο.
Ανέφερε, ειδικότερα, ότι «εάν το σύνταγμα ενός κράτους είναι δημοκρατικό, τότε κάθε εξαίρεση που δικαιολογεί την άρνηση των δημοκρατικών αρχών και κάθε άσκηση κρατικής ισχύος ανεξάρτητη από την έγκριση της πλειοψηφίας μπορεί να αποκληθεί Κράτος της Δικτατορίας/ Εξαίρεσης- Ausnahmezustand». Οπότε, ο Σμιτ θεωρεί –στην «Πολιτική Θεολογία του - Politische Theologie » (2) του 1922- ότι η εξαίρεση είναι πιο ενδιαφέρουσα από την συνηθισμένη περίπτωση διότι αυτή η εξαίρεση αποδεικνύει τα πάντα.
Ο Καρλ Σμιτ έγινε γνωστός για τις φράσεις του «Κυρίαρχος είναι όποιος αποφασίζει για το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης» (πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) και «Κυρίαρχος είναι όποιος κατέχει τα κύματα της περιοχής» (μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο). Ο Σμιτ θεωρούσε τον πόλεμο ως την γνήσια κατάσταση της φύσης και, κατόπιν, έκρινε ότι το κυρίαρχο κράτος «εξανθρώπισε» τις συνθήκες διεξαγωγής του πολέμου. Εξέφραζε, όμως, δέος απέναντι στην χρήση των σύγχρονων τεχνολογικών μέσων με σκοπό την ολοκληρωτική καταστροφή του εχθρού, όπως ο ίδιος τον όρισε τον βιβλίο του «Η έννοια του πολιτικού».
Μετά τον πόλεμο, δημοσίευσε το πιο σημαντικό –υπό το πρίσμα των σημερινών εξελίξεων- βιβλίο του «Ο Νόμος της Γης» (3) του 1950, απ’ όπου προέρχεται και η φράση: «Την Γη θα κληρονομήσουν οι ειρηνοποιοί. Η ιδέα για έναν νέο Νόμο της Γης ανήκει μόνο σε αυτούς». Για τον Σμιτ, ο πρώτος νόμος της Γης (υπό την έννοια της εδαφικής διανομής και κατοχής της γης) ήταν τοπικός και αφορούσε την ευρωπαϊκή ήπειρο. Μετά την ανακάλυψη της Αμερικής και του Νέου Κόσμου, ο νόμος της Γης έγινε παγκόσμιος ενώ για τον Νέο Νόμο της Γης ο Σμιτ διέκρινε τρεις πιθανότητες: α) η ηγεμονική δύναμη να υποτάξει όλες τις άλλες δυνάμεις, β) και πιο απίθανο, να αναβιώσει ο Νόμος των κυρίαρχων κρατών σε αμοιβαία βάση, γ) και πλέον πιθανό για τον Σμιτ, να μεταβληθεί η Γη σε πεδίο πολλαπλών δυνάμεων. Πάντως, ο Καρλ Σμιτ θεωρούσε ότι οι ΗΠΑ ήταν η μόνη πολιτική οντότητα που ήταν ικανή να επιλύσει την κρίση της διεθνούς τάξης πραγμάτων.
Η θεωρία του έχει επηρεάσει, κατά περίεργο τρόπο τόσο τον ναζισμό όσο και τον νεοσυντηρητισμό που εκδηλώνεται στις ΗΠΑ, αλλά και τον ευρωπαϊκό φεντεραλισμό. Στο βιβλίο του «Condition teachings» του 1928, χαρακτήριζε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα ως «μοντέλο φεντεραλισμού» ενώ ήταν αυτός που καθιέρωσε τον όρο της «Υπερεθνικότητας – Supranationalität». Από την μια, θεωρούσε το κυρίαρχο κράτος ως το μεγαλύτερο επίτευγμα του δυτικού ρασιοναλισμού ενώ, από την άλλη, σε διάφορες εποχές πήρε θέση κατά του συνταγματικού κράτους, του κοινοβουλευτισμού (4) και του πλουραλισμού, τάχθηκε υπέρ της «δημοψηφισματικής δημοκρατίας» και του «ισχυρού κράτους της ελεύθερης οικονομίας» ενώ ταυτόχρονα υπερασπίστηκε τον περιορισμό της ελευθερίας («condition of the liberty»).
Γενικά, η εικόνα του Καρλ Σμιτ παρουσιάζει πολλές ομοιότητες -ειδικά στο θέμα της ατζέντας των ΜΜΕ που καθορίζουν μέσω του κράτους τις εξελίξεις- με την πολιτική του Κ. Σημίτη και με τις αποκαλύψεις στις οποίες προχωρά ο Αλμπέρ Καμύ στο θεατρικό του έργο "ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ"

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
(1) Ο Carl Schmitt γεννήθηκε το 1888 και πέθανε το 1985, σε ηλικία 97 ετών. Συμμετείχε στο ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ από το 1933 ως πρόεδρος της ένωσης Εθνικο-Σοσιαλιστών Νομικών και έγινε γνωστός ως «ο εστεμμένος νομικός του Γ΄ Ράϊχ». Φυλακίστηκε από τις ΗΠΑ το 1945 δεν κατηγορήθηκε στην δίκη της Νυρεμβέργης.
(2) Ο Καρλ Σμιτ έγραψε εκτεταμένα και για θεολογικά ζητήματα, τα οποία θεωρούσε ως κυρίαρχα για την κατανόηση της πολιτικής. Βλ. Το έργο του 1922 «Πολιτική Θεολογία - Politische Theologie», εκδ. Duncker und Humblot, Βερολίνο 1970 και «The Leviathan in the State Theory of Thomas Hobbes,», Greenwood, Westport 1996.
(3) Το κείμενο «Der Nomos der Erde im Völkerrecht des Jus Publicum Europaeum» μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1974. Δύο πολύτιμες μεταφράσεις του αρχέτυπου κειμένου του 1950 που διασώζεται μπορούν να βρεθούν στο περιοδικό Telos με τους τίτλους: «The Nomos of the Earth in the International Law of the Jus Publicum Europaeum». (Telos Press, 2003) και «World Orders: Confronting Carl Scmitt’s The Nomos of the Eath», A special issue of SAQ: South Atlantic Quarterly, volume 104, number 2.
(4) Για την κριτική του Carl Schmitt και του Jürgen Habermas στον κοινοβουλευτισμό, βλ. το βιβλίο του Hartmuth Becker «The parliamentarism criticism in Carl Schmitt and Jürgen Habermas», Berlin 2003.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου